„Ręce przyjaźni”

Iskrę przyjaźni puszczam w krąg
Niechaj wróci do mych rąk
Ściskam rękę dużą, małą
Rączkę żółtą, czarną, białą
Miękką, twardą, prostą, krzywą
Wiem, że ściskam tę prawdziwą
Tą co jest lub co jej nie ma
Ważne to co w sercu drzemie
Tę co ma paluszek jeden
I gdzie reszta jest ja nie wiem
Tą co ma paluszków wiele
Policz razem z przyjacielem
Bo w przyjaźni ta ręka najcenniejsza
Która wychodzi wprost z serca
Jakakolwiek by nie była
Dla mnie jest niezmiernie miła
Bo podana jest z przyjaźnią
Radośnie, szczerze, odważnie

 

 

następna bajka: "Rękawica na miarę "