O MĄDROŚCI LEŚNYCH MIESZKAŃCÓW

 

Gwarno i wesoło w lesie,
Echo pisk radości niesie!
Zajrzyj tam przez lukę w drzewie,
A nauczy las i Ciebie,

By się bawić, jak kto umie!
Popatrz - w rozbawionym tłumie
Są zwierzątka kicające,
Pływające, pełzające

I bryka każdy, jak może
Czy ma skrzydła, czy poroże
Czy ma łapki, czy ma nogi,
Czy jak ślimak śmieszne rogi:

Rybki bawią się w pluskanie
Ptaszki - w echa udawanie
Żmijka cienka w chowanego
A dżdżownice w ganianego!

Nie jest przecież winą sarny,
Że z niej lotnik raczej marny
I nie jest winą wiewiórki,
Że jest większa od przepiórki;

 

Nie śmieje się z żaby sowa,
Że głowy w dziuplę nie chowa,
Ni lis młody ze starego,
Z braku futra puszystego!

Przecież gdyby pszczółka mała
Łapy kuny posiadała,
W ulu by się nie zmieściła
I miodu nam nie zrobiła.

Choć niektóre bardziej zwinne
Nie są lepsze, tylko inne -
A zwierzątka nie są próżne,
I się cieszą, że są różne,

Bo dużo bardziej wesoło,
Gdy się różnią wszyscy wkoło
A ciekawsze harce tam,
Gdy nie każdy taki sam!

 

 

 

następna bajka: "O misiu i motylku"